به گزارش تحلیل ایران به نقل از مهر، درست در آستانه ورود به فصل سرما و در شرایطی که انتظار می رفت دولت با توجه به حساسیت ها و چالش های پیشروی تامین سوخت زمستان ، ریسک سنگین تغییر مدیریت وزارت نفت را پذیرفت و معادلات مدیریتی ناترازی
سوخت و به خصوص گاز را در شرایط سختی قرار داد.
واقعیت این است که مدیریت تامین گاز خانگی ، صنایع ، نیروگاه ها و مجتمع های پتروشیمی با توجه به کمبود بیش از 300 میلیون مترمکعبی گاز در سال جاری و در پی آسیب برخی از مجتمع های گازی پارس جنوبی در جنگ اخیر ، مستلزم هماهنگی و هم افزایی
بخش های مختلف صنعت در حوزه های بالادستی و پایین دستی صنعت نفت از یک سو است.
مدیریت روند بازسازی پالایشگاه های آسیب دیده و سرعت دادن به آن برای جبران بخشی از کسری گاز امسال با بسیج امکانات مالی وفنی و مهندسی صنعت نفت ، تسریع در به نتیجه رساندن طرح های توسعه ای تولید و عرضه گاز در میدانهای دیگر ، تامین و
توزیع سوخت مایع برای نیروگاه ها و صنایع و اجرای طرح های ضربتی برای کاهش مخاطرات ناشی از قطعی یا کاهش فشار گاز از مهمترین کارویژه ها در این شرایط خطیر است که اجرای دقیق و بهینه آن در گرو حضور فردی باتجربه، آشنا ، باسابقه و دارای اعتبار در بدنه صنعت نفت است.
به طور طبیعی با کناره گیری وزیر پیشین نفت ، تحرکات گسترده برای جایگزینی او در همه سطوح و جریانهای سیاسی آغاز شده اما لازم است دولت بدون هیاهوی سیاسی و با درنظر گرفتن شرایط خطیر کشور و ماه های پیشرو و با توجه به چالشها و مسائل معتنابهی
که صنعت نفت در سالهای اخیر و سالهای آینده متاثیر از اوضاع سیاسی و امنیتی مواجه است ، از انتخاب و معرفی فردی خارج از صنعت نفت و ناآشنا به این صنعت خودداری کرده و ریسک آزمون وخطا در این شرایط را نپذیرد و اجازه دهد ثبات مدیریتی صنعت نفت برای گذار از این شرایط
حساس با کمترین هزینه ، تداوم یابد. بدون تردید و با ملاحظه موارد فوق وزیر آینده نفت باید مدیری عملیاتی ، فنی و راهبردی از درون صنعت نفت باشد . مدیری که نیازی به راستی آزمایی و آشکار شدن توانمندی های خود نداشته و در عمل کارایی، کارآمدی و درجه بالای اعتبار را
در سطوح مختلف صنعت نفت به اثبات رسانده باشد .