به گزارش تحلیل ایران ، جان تون، رهبر اکثریت سنا و بلندپایهترین سناتور جمهوریخواه، روز سهشنبه در نشست خبری هفتگی خود، تصویری تکاندهنده از جنگ ۹۲ روزه با ایران ترسیم کرد: «روز اول، رئیسجمهور گفت عملیات از برنامه جلوتر است. روز دهم، گفت بسیار کامل است.
روز بیستویکم، گفت که بسیار نزدیک میشویم. روز سیودوم، گفت که خیلی زود خارج میشویم. روز سیونهم، ترامپ گفت که یک تمدن کامل خواهد مرد و روز بعد، روز چهلم، او اعلام پیروزی کامل و مطلق کرد. روز شصتوهفتم، پیشرفت عالی. روز هفتادونهم، زمان در حال اتمام است.»
اما امروز، روز نودودوم، تون با صراحت اعلام کرد که هیچیک از وعدهها محقق نشده است: «موشکهای بالستیک و پهپادهای ایران نابود نشدهاند. تنگه هرمز که پیش از جنگ باز بود، همچنان بسته است. حکومت ایران پابرجاست، همراه با ذخایر اورانیوم با غنای بالا.»
جان تون که از حامیان سرسخت جنگ علیه ایران بود و فوریه ۲۰۲۶ هرگونه حمله نظامی را منوط به «تغییر رژیم» میدانست، اکنون خود گرداننده اصلی قطعنامه اختیارات جنگ در سناست. این سناتور ارشد یک ماه پیش به پانچباول نیوز گفته بود دولت ترامپ به «برنامهای برای پایان
دادن به این جنگ» نیاز دارد. اکنون او به صراحت میگوید: «این جنگ بدترین اشتباه سیاست خارجی از زمان جنگ عراق تاکنون است و درست مانند جنگ عراق، جنگی است که بر پایه دروغ بنا شده است.»
شورش در اردوگاه جمهوریخواهان
ساعاتی پس از اظهارات تون، مجلس نمایندگان با ۲۱۵ رأی موافق در برابر ۲۰۸ رأی مخالف، قطعنامه اختیارات جنگ را تصویب کرد. چهار نماینده جمهوریخواه (توماس مسی، برایان فیتزپاتریک، تام برت و وارن دیویدسون) به دموکراتها پیوستند و قطعنامه را به تصویب رساندند. این
قطعنامه رئیسجمهور را موظف میکند ظرف ۳۰ روز نیروهای آمریکایی را از ایران خارج کند، مگر اینکه کنگره اعلام جنگ کند یا مجوز رسمی صادر نماید.
این چهارمین تلاش مجلس برای محدود کردن اختیارات جنگی ترامپ بود. سه قطعنامه قبلی با اختلاف کم در مجلس شکست خورده بودند، اما این بار جمهوریخواهان معترض به اندازه کافی بودند تا قطعنامه را به تصویب برسانند. سناتور کریس مورفی پس از جلسه محرمانه استماع گفت: «این
جنگ غیرقانونی بر پایه دروغ بنا شده و بدون هیچ تهدید قریبالوقوعی علیه ملت ما آغاز شد. رئیسجمهور حتی یک دلیل روشن برای جنگ ارائه نداده و هیچ برنامهای برای پایان دادن به آن ندارد».
هزینهای که از جیب مردم آمریکا درمیآید
فشار جنگ تنها محدود به میدان نبرد نیست. سناتور کریس مورفی روز سهشنبه اعلام کرد هزینههای واقعی جنگ تا امروز حدود ۷۲ میلیارد دلار برآورد میشود: «۱۵ میلیارد دلار هزینههای جابهجایی و عملیات، ۴۱ میلیارد دلار هزینه مهمات مصرفشده، ۱۲ میلیارد دلار خسارت تجهیزات
و ۳ میلیارد دلار حمایت از متحدان منطقه». این یعنی نزدیک به یک میلیارد دلار در روز.
مورفی توضیح داد که این پول میتوانست بودجه تحقیقات سرطان و آلزایمر را دو برابر کند، کل پارکهای ملی آمریکا را بازسازی کند و هزاران زندگی را نجات دهد، اما اکنون صرف جنگی میشود که «ما را ناامنتر و زندگی آمریکاییها را گرانتر کرده است».
در این میان، وزیر دفاع پیت هگزث رسماً درخواست ۲۰۰ میلیارد دلار بودجه اضافی برای ادامه جنگ ارائه کرده است. مؤسسه «نشنال پریوریتیز» فاش کرد که این پول میتواند مدیکید ۱۷ میلیون آمریکایی را تأمین کند و کمکهای غذایی ۲۲ میلیون نفر را بازگرداند.
آرا و نظرسنجیها: افکار عمومی پشت کرده است
نظرسنجی جدید کوئینیپیاک (اواسط مارس ۲۰۲۶) نشان میدهد تنها ۳۴ درصد از رأیدهندگان از نحوه مدیریت ترامپ بر جنگ رضایت دارند. ۵۶ درصد مردم عملکرد او را تأیید نمیکنند و ۵۳ درصد مستقیماً با اقدام نظامی در ایران مخالفند. ۴۲ درصد از رأیدهندگان معتقدند این جنگ
جهان را «ناامنتر» کرده است.
جالبتر اینکه حتی در میان رأیدهندگان ۱۸ تا ۲۹ سال، تأیید ترامپ به ۲۸ درصد سقوط کرده و ۶۲ درصد عملکرد او را رد میکنند. مؤسسه سیاست هاروارد گزارش داده تنها ۲۵ درصد از جوانان عملکرد ترامپ را تأیید میکنند و ۷۲ درصد نگرانند که جنگ ایران به یک درگیری بزرگتر
تبدیل شود.
نبرد ادامه دارد، اما اراده نه
جان تون با اعتراف به «۹۲ روز جنگ بدون دستاورد» عملاً به شکست راهبردی آمریکا صحه گذاشته است. موشکهای ایران نه تنها نابود نشدهاند که ذخایر استراتژیک پنتاگون را به تحلیل بردهاند. تنگه هرمز که ترامپ وعده باز کردنش را «ظرف یک روز» داده بود، همچنان در کنترل
ایران است. و حکومتی که قرار بود ظرف چند هفته فرو بپاشد، امروز قویتر از روز اول بر میز مذاکره تکیه زده است.
اما مهمتر از همه، ائتلاف سیاسی ترامپ در داخل آمریکا در حال فروپاشی است. رهبران جمهوریخواه سنا و مجلس، هزینههای سنگین سیاسی این جنگ را در آستانه انتخابات میاندورهای پیشبینی میکنند. همان طور که سناتور تون به صراحت گفته: «بودجه تحقیقات سرطان و آلزایمر
برای تأمین مالی پنتاگون قطع شده است.» این جمله، شاید تلخترین گزاره از مجموع وعدههای شکسته «آمریکا اول» باشد.